Hep O

Matem çökmüş kalemime, yalnızlık lâl etmiş dili Herşey suskun, çünkü bugün, uzaklarda o sevgili Kurumuş çeşme-i neş'e, arda kalmış bir kuru tas Fakat tadı tahayyülde, dudaklarda o sevgili Ölçü onun, vezin onun; ben eksiğin nidâsıyım Gördüğüm her çiçekte o, yapraklarda o sevgili Bundan böyle herşeyde o, elde kalem, kalemde yas Gözde mercek, mercekte cam; odaklarda o sevgili Yoktu belki öyle biri, belki benim onmaz deli Fakat, olsun diye her dem, adaklarda o sevgili Müzmin Anonim