..lenecek ...

Halkedilişten beri
Beden denen çemberi
Reddinin isyan feri
Sönünce ünlenecek

Hayat hatt-ı zatında
Şüpheydi firkatında
Ruhu Allah katında
Dinince dinlenecek

Müzmin Anonim

ey i

sen eyi 
ben eyi 
saydık geçen seneyi

Muzmin Anonim

blogs

Long a deck of cards faking the aces
lost in the mirrors are our faces..
Fact that we've met so many places
can in no way imply tying our laces...

Muzmin Anonim

Nevlâna..

nicedir bu haldasın?.. 
varolmak deneyi ne? 

bu kibir ne gibidir.. 
neye benzer bu gurur?.. 

zirven neyin dibidir.. 
üzerinde ne durur?.. 

kime birlik taslarsın?.. 
kim sana demiş bende? 

neye başın yaslarsın.. 
uyku vaktin gelende? 

hala daha daldasın.. 
pişmek, yanmak neyine?!..

Müzmin Anonim  
Not: Bu haliyle, bu bir taslak bile sayılmaz.

nâdim...

Hayat denen katre suya 
Batıp yiten hayallerim 

Şimden kelli, esse n'ola?.. 
Ha fırtınam.. ha yellerim.. 

Çekti, fakat, vurmadı ya; 
Kırılaydı, hay ellerim!..  

Müzmin Anonim

hitâm...

niçinlerim.. nasıllarım.. nedenlerim.. niyelerim.. 
mısralarım tadsız tuzsuz: tükendi kafiyelerim..

Muzmin Anonim

mâziden müstâkbele

 
biz, 
bu topraklarda sen 
doğasın diye duâ 
ettik; 
o gün giderken...  

Müzmin Anonim

sen yana..

Hep böyle deli deli esemeyecek rüzgar 
Saçlarımda dünyamı sen dağıtırcasına 

Ve ıslatamayacak sulusepken yağan kar 
Ayağımın altından süzülmeyecek deniz 

O gün bulaşacağım feleğin fırçasına 
Gör, neler çizeceğim alemin tualine 

Mesela seni bir put şeklinde çizeceğim 
Ve yüzlerce portreni yanyana dizeceğim 

Ya da üstüste koyup tapınak yapacağım 
Sonra seni terkedip şeytana tapacağım 

Ardından cehennemden zebani alacağım 
Senden merhametlidir onunla kalacağım 

Bana çektirdiklerin gözlerinden yağacak 
Benim gecem biterse sana sabah doğacak  

Tan yeri ağarırken bedduan edilecek  
Ben seni unuturken yağmur seni silecek 

Güneş seni sevecek sıcak sıcak bakacak 
Beni sevdiğin gibi seni güneş yakacak 

Kurda kuşa yem edip hatıranın leşini 
Denizde boğacağım aşkının ateşini 

Küllerin savrulurken kalmasa da benden iz 
Geçip kurulacağım tablonun ortasına 

Feryatla gülerken ben ikimizin haline 
Gökler aldırmayacak; üzülmeyecek deniz..
 
Müzmin Anonim

kaybolan yıllarmış.. lâf!..

Kimin umurunda bir avuç sene! 
Kaybolan yıllarım değil ki benim.. 
Ruhum yakışmıyor kalan mahzene! 
Yitip giden tek şey, bedenim benim..
 
Müzmin Anonim

nârsisist..

neden böyle insafsız, kıyarcasına cana, 
ve nasıl aynı anda bunca düşkünüm bana?
 
soru eski soru da.. teşhisi yeni koydum: 
ben hem bir narsisistim, hem de küskünüm bana..  

Muzmin Anonim

benden den den..

Ziyân-ı kelâmsa zayi-i merâm 
Nâr-ı vehmindeki şem buram buram 
Yaksın dönene dek ashâb-ı kirâm..
 
Müzmin Anonim

gider..

yergi 
yer gider 
sevgi 
sev gider  

Müzmin Anonim

asıl ecelim

hayâl
 hatıra
  hafıza
   beşer
birer birer dolar
yalan mahzeni

hep aynı mevsim
   ne sol
   ne yeşer
sadece takvimden yapraklar düşer

seyrek de olsa
ahbaplar
   sevgili
   ve yâr
  işkence ufkumu
pembeye boyar

aynalar bilmez
  bilse zevk duyar
   baktıkça içimden
akıp geçeni

gün gelip
   yâdetmek
   evvel gideni
   öldürür
   öldürür
öldürür beni

Müzmin Anonim

edilgen ol..

Kader oltasının ardına takıl 
Gâh bırak gitsin, gâh sen bırakıl 
Dem gelsin boğul; dem gelsin yakıl 
Aradabir sen tap, bazan da tapıl 
Biterse aldırma; yıkılma, yapıl 
Aşka gönül verme, akışa kapıl  

Müzmin Anonim

Not: Bu deneme, kısmen, Bâki Çallıoğlu'nun şu sözlerle yazıp bestelediği o güzel eserden mülhemdir.
Aşka gönül vermem, aşka inanmam
Yıllarca boş yere, ağlayıp, kanmam
Böyle bir arzuya meyledip kanmam
Unut sevme beni, bu aşkın sonu
Ne yazık ki hicrân, gözyaşı dolu

Nasıl olsa sonu gelmeyecek mi
Her güzel şey gibi bitmeyecek mi
Bırakıp da bizi gitmeyecek mi
Unut sevme beni, bu aşkın sonu
Ne yazık ki hicrân, gözyaşı dolu

hem ağlarız

Azrail yavuz hırsız, bizler arsızdan yağız.. 
Geldik mâdem dünyaya, mecbur yaşayacağız..  

Müzmin Anonim Bu şiirimside bir gariplik, hatta saçmalık var ama tam olarak neresinde.. :)

dolaşık

Göğe avâze salan isyanda nefes benim 
Kubbede bâki kalan âhenkteki ses benim 

Peşimde benim hep ben.. hem av hem avcı benim 
Hakim, infâzı veren, jüri ve savcı benim 

Dostum var dersem yalan: müğfilim herkes benim 
Kement! gel boynum dolan; satır! boynum kes benim  

Müzmin Anonim  

{müğfil: gafil avlayan, iğfal eden, aldatan, kandıran}

dengesiz..

Soru işaretim çok 
Cevap işaretim yok 
Nasipsiz ve zenginim.. 

Bayar muhalefetim 
Doyurmaz ziyafetim 
Yoksula denktir sinim 

Çıkar aydın olurum 
Girerim kaybolurum 
Fakat dar gelir inim 

Ne hiç eksilir sancım 
Ne de tamdır inancım 
Dinimden baskın kinim  

Müzmin Anonim

cemre

Ne hoş şeydi o gaflet; o zifirî karanlık 
Tozpembe çerçevede ufuğun dümdüz hattı 
Ve, inanmak --bilmeden, her ne varsa bir ânlık..  

Gafletin esrarında gayesiz bir hayattı 
Kendi kararımla ben cennetimden kovuldum.. 

O ân ok çıktı yaydan --geri dönmek imkânsız 
Uçurumdan aşağı boşluğa yuvarlandım 
Gafletim, çocukluğum --hatıralarım-- cansız  

Geçen her günle yeni sorulara bulandım  
Düşünüp dolandıkça sandım kendimi buldum.. 

Şömine oldu dünyam, aklım bir sacayağı 
Beynimde yandı ateş --sanki bedenim çıra 
Kıpkızıl parlak alev.. gözlerim kançanağı..  

Duvarda aynalardan korkarak, arasıra  
Ben her beni gördükçe, sorarım: Kimi buldum ?!.. 
 
Müzmin Anonim

umre

Az önce buradaydım 
Giderken bir ân caydım 
Şunu söylemek için: 
Bu ömrü umre saydım...

Müzmin Anonim

ömre

Öteki bene yazdım 
Geçip gidene yazdım 
Cevapsızlığa mahkûm 
Çaresiz gene yazdım  

Müzmin Anonim